Merkez binamız, halkevi binası olarak 19 Şubat 1941 tarihinde hizmete girmiştir. Modernist mimari üslupla inşa edilen bina, Adana Halkevi binası ve Ankara Opera binası ile birlikte Türkiye ‘ de üç örnekten birisi olarak Cumhuriyet döneminin yenilikçi anlayışını yansıtmaktadır. Binamızdaki yapıyı hem ikiye bölen, hem de çatı katında birleştiren ara kesit mekanı ile mimarinin ve türünün en ilginç örneğidir. Ayrıca kuzey - batı köşesindeki deniz feneri olarak kullanılmış olan kulesi binayı daha da ilginç hale getirmektedir.
1980 yılından bu yana, İzmit Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu olarak hizmet veren bina geçmişte Halkevi, Şehir Lokantası, Turizm Müdürlüğü, Öğretmenler Lokali, Musiki Cemiyeti gibi kurum ve kuruluşlara mekan olma özelliğini de taşımaktadır.
Bina iki bölmeden oluşmaktadır. Birici bölümde idari odaları ve derslikler bulunmaktadır. Tam yirmibir odadan oluşan bu bölümde, onbir adet dershane bulunmaktadır. Yıllık yaklaşık olarak açılan köy ve şehir kurslarının toplamında, yılda yirmibeşbin kişiye eğitim - öğretim hizmeti verilmektedir. İkinci bölümde ise, çok amaçlı kültür salonu kullanılmaktadır.
Bu salonumuz; şehrin en merkezi yerinde oluşu, her zaman bakımlı ve hizmete hazır halde bulundurulması, dörtyüzkırkiki kişilik koltuk kapasitesi ile İzmit ‘ in sosyal ve kültürel aktivitelerinin büyük bir bölümüne ev sahipliği yapmaktadır.
Halk Eğitim Merkezi, bulunduğu bölgenin eğitim, öğretim, üretim, rehberlik, danışma, kültür ve sanat merkezidir. 1920li yıllarda ülkede başlatılan okuma - yazma sorununu çözümleme, ulusal kültürü yaygınlaştırma, Cumhuriyet ülküsünü, Atatürk İlke ve İnkılaplarını benimsetme çabalarına destek niteliğinde 1956 yılından itibaren, ülke çapında Halk Eğitim Merkezleri kurulmaya başlandı. Halk Eğitim Merkezleri, halka meslek ve sosyal kültürel amaçlı bilgi ve beceri kazandıran, kişilerin boş zamanlarını olumlu faaliyetlerle değerlendirmelerini, gelirlerini arttırmayı sağlayan yaygın eğitim kurumudur.
Eğitimde ve öğretimde izlenecek yol, bilgiyi insan için bir süs, bir hükmetme aracı, ya da uygar bir zevk olmaktan çok maddi hayatta başarı sağlayan pratik ve işe yarayan bir hale getirmektir. K. ATATÜRK